Царква - Беларуская грэка-каталіцкая газета

Выйшаў новы пераклад Бібліі на беларускую мову

Fri, 17 Feb 2012 00:00:00 -0500

17.02.2012
Выйшаў новы пераклад Бібліі на беларускую мову

У Менску пабачыў сьвет трэці пераклад Бібліі на беларускую мову, паведамляе Радыё Рацыя. Беларускае біблійнае таварыства выдала Біблію, перакладзеную на сучасную беларускую мову каталіцкім сьвятаром а. Уладзіславам Чарняўскім.

Першая Біблія на беларускай мове была выдадзеная ў Нью-Ёрку Янкам Станкевічам і Майсеем Гітліным у 1973 годзе. Аднак гэты пераклад быў зроблены вельмі малым накладам і ў Беларусі з ім змагло пазнаёміцца хіба вузкае кола сьпецыялістаў і аматараў беларушчыны. Да таго ж беларуская мова перакладчыка досыць сьпецыфічная.

Пазьней пераклад і выданьне ўсіх кніг Старога і Новага Запавету на добрай сучаснай літаратурнай мове ажыцьцявіў у 2002 годзе Васіль Сёмуха. Гэты пераклад Бібліі, выдадзены 10-тысячным накладам, хоць і непазбаўлены пэўных хібаў, упершыню стаў шырокадаступным для хрысьціянаў у Беларусі. Аднак і яго сёньня ўжо можна знайсьці толькі ў інтэрнэце.

Менавіта таму новае выданьне Бібліі ў беларускім перакладзе а. Уладзіслава Чарняўскага зьяўляецца вельмі каштоўным для беларускіх вернікаў.

Як падкрэсьлівае беларускі каталіцкі партал Catholic.by, айцец У. Чарняўскі ў 1968 годзе атрымаў даручэньне на пераклад Бібліі ад Кангрэгацыі Божага культу, а папа Павел VI асабіста блаславіў яго на гэтую працу.

Незадоўга да сваёй сьмерці, пры канцы 2001 году, а. Уладзіслаў Чарняўскі перадаў правы на выданьне сваіх рукапісаў Беларускаму Біблійнаму таварыству, і таму набор, апрацоўка і падрыхтоўка да друку гэтага перакладу рабілася сіламі сябраў Беларускага Біблійнага таварыства. Спачатку ў 1999 годзе выйшаў Новы Запавет у перакладзе айца У. Чарняўскага, а ў 2003 годзе было зьдзейсьнена яго 2-е выданьне з праўкамі Антона Бокуна. І вось нарэшце ў 2012 годзе выйшла ўся Біблія ў перакладзе а. Уладзіслава Чарняўскага.

Асаблівасьць гэтага выданьня Бібліі ў тым, што ў ім падаецца прыклад заходняй традыцыі беларускага перакладу Сьвятога Пісаньня. Пераклад базаваўся на лацінскай Бібліі. Каштоўнасьць гэтага новага беларускага перакладу Бібліі ў тым, што ў яго былі ўключаныя таксама і другакананічныя кнігі, якія ў папярэдніх двух перакладах адсутнічалі.

Таксама ўпершыню ў гэтым выданьні Бібліі зьмешчаны пэўны даведачны апарат: ёсьць паралельныя месцы, спасылкі, каляровыя мапы, якія даюць уяўленьні пра месцы біблійных падзеяў.

Набыць новую беларускую Біблію можна ў Беларускім біблійным таварыстве (г. Менск, вуліца Чыгладзэ, 19), а хутка яна зьявіцца таксама і ў кнігарнях.

Асуджаны як “шпіён Ватыкану і Японіі”

Wed, 31 Dec 1969 19:00:00 -0500

17.02.2012
Асуджаны як “шпіён Ватыкану і Японіі”

11 лютага 1952 году ў адным з лагероў пад Тайшэтам закончыўся зямны шлях грэка-каталіцкага архімандрыта Андрэя Цікоты. Савецкія ўлады прапаноўвалі яму прыняць сан праваслаўнага япіскапа і ўзначаліць праваслаўную Царкву ў Беларусі. Катэгарычная адмова прысьпешыла сьмерць былога генэрала Ордэну марыянаў. У 2003 годзе ў Рыме быў распачаты працэс беатыфікацыі гэтага выдатнага беларускага сьвятара. Да 60-х угодкаў ягонай мучаніцкай сьмерці прапануем гутарку Міхася Скоблы з дасьледчыкам беларускага хрысьціянскага руху Юрасём Гарбінскім, якая адбылася на Радыё Свабода.

— Юрась, Вы зьяўляецеся аўтарам даведніка “Беларускія хрысьціянскія дзеячы ХХ стагоддзя”. Як бы Вы акрэсьлілі асобу Андрэя Цікоты, яго ролю ў айчынным хрысьціянскім руху першай паловы мінулага стагоддзя?

— Калі паглядзець на беларускі хрысьціянскі рух ХХ стагоддзя, яго творцаў, лідараў і ўдзельнікаў, то асоба айца Андрэя Цікоты займае ў ім адно з ключавых месцаў. Найперш варта адзначыць наступнае. Айцец архімандрыт Андрэй Цікота поруч з айцом Фабіянам Абрантовічам, ксяндзамі Адамам Станкевічам і Ўладзіславам Талочкам, біскупам Чаславам Сіповічам ды іншымі быў адным з яркіх лідараў каталіцкага крыла тагачаснага беларускага хрысьціянскага руху.

Ён ня толькі выпрацоўваў стратэгію гэтага руху, але і быў адмысловым практыкам ды ўмелым арганізатарам. Менавіта дзякуючы Цікоту, пры падтрымцы віленскага біскупа Юрыя Матулевіча, паўстаў беларускі па духу Ордэн сясьцёр-еўхарыстак у Друі. Па-другое, гэта быў сьвятар-патрыёт, які ў роднай мове пашыраў Слова Божае на беларускіх этнічных землях у няпростых палітычных варунках міжваеннай Польшчы. Па-трэцяе, асоба архімандрыта Андрэя Цікоты знакавая яшчэ і тым, што ён у сваёй сьвятарскай працы быў усім для ўсіх. Лепшым таму сьведчаньнем ёсьць тое, што Цікота двойчы абіраўся генералам Ордэну айцоў-марыянаў і цягам амаль дзесяці гадоў кіраваў Усходняй місіяй у Маньчжурыі і Кітаі. Гэта на сёньня адзін з нямногіх прыкладаў, калі сьвятар-беларус займаў такія высокія пасады ў Каталіцкай Царкве і выконваў свае абавязкі з годнасьцю, маючы павагу і прызнаньне найвышэйшых духоўных ўладаў Ватыкану. Зробленае Андрэем Цікотам у беларускай рэлігійнай гісторыі ХХ стагоддзя ня страціла сваёй важнасьці і сёньня. Хутчэй — наадварот. Пра гэта сьведчыць распачаты ў 2003 годзе ў Рыме яго беатыфікацыйны працэс.

Біскуп Ф. Бучыс з беларускімі сьвятарамі-марыянамі Ф. Абрантовічам і А. Цікотам. Рым, 1920-я гг.

— У Вашым даведніку не называецца дакладная дата сьмерці Андрэя Цікоты. Цяпер, я так разумею, дата і абставіны сьмерці высьветленыя?

— Не зусім так. І ў энцыклапедычным даведніку “Беларускія рэлігійныя дзеячы ХХ стагоддзя: жыцьцярысы, мартыралогія, успаміны”, і ў біяграфічным слоўніку “Беларускі хрысьціянскі рух ХХ стагоддзя” на польскай мове, напісаным у суаўтарстве з вядомым беларускім гісторыкам Юрыем Туронкам, былі пададзеныя дзьве даты. Адна з іх — 11 лютага 1952 году. Менавіта гэтую дату ўпершыню падала ў сваім лісьце да сястры Юзэфы Жук ад 2 сьнежня 1953 году кіраўнічка Закону сясьцёр-еўхарыстак Апалонія Пяткун. І гэта мае сваё вытлумачэньне. Справа ў тым, што вязень савецкага лягеру пад Тайшэтам Андрэй Цікота лістоўны кантакт навязаў якраз з манашкамі-еўхарысткамі з Друі, а менавіта з манашкай Лізаветай Варонькай і згаданай вышэй маці-кіраўнічкай А. Пяткун. Вядомыя 8 лістоў архімандрыта з Гулагу. Апошні з іх быў атрыманы напрыканцы 1951 году. Заклапочаныя маўчаньнем айца Цікоты, манашкі распачалі пошук. Былі напісаныя лісты-запыты ў Харбін і Маскву — у Міністэрства ўнутраных справаў СССР. Так удалося часткова высьветліць лёс архімандрыта. Аднак канчаткова дату сьмерці Цікоты ўдалося высьветліць расейскаму гісторыку Сяргею Кудраўцаву з Чыты. Толькі ў 1998 годзе яму ўдалося у архіве ФСБ па Чыцінскай вобласьці выявіць “Акт о смерти з/к Андрея Цикоты” ад 13 лютага 1952 году, складзены ў лагернай больніцы № 2 «Озерстроя». Зь яго вынікае, што “/к Цикота Андрей Феликсович, л/д 3-352, рождения 1891 года, уроженец Свинтянского уезда, б. Виленской губ., национальность — белорус”, памёр 11 лютага 1952 году. У пасьведчаньні паведамлялася прычына сьмерці: “Остановка сердечной деятельности при явлении общей интоксикации организма”. Гэты дакумент абнародаваны Апостальскім візітатарам архімандрытам Сяргеем Гаекам 8 лютага 2012 году ў Генеральным доме марыянскага ордэну ў Рыме. Пахаваны Андрэй Цікота на агульных могілках у ваколіцах Брацка.

Ліст сястры Юліі Кадышэўскай у МУС СССР у справе росшуку архімандрыта А. Цікоты. Друя, 1953 г.

— Андрэй Цікота трапіў у ГУЛАГ з тэрыторыі Кітаю, дзе ўзначальваў рэлігійную місію. Тамсама быў арыштаваны і другі вядомы каталіцкі дзеяч Язэп Германовіч. Чаму беларускіх сьвятароў НКВД знаходзіла і там?

— Па-першае, трэба ўдакладніць некалькі фактаў. У 1939 годзе рашэньнем Ватыкану Андрэй Цікота, які закончыў свае паўнамоцтвы як генерал Закону айцоў-марыянаў у Рыме, быў прызначаны Апостальскім адміністратарам Усходняй місіі для расейцаў-каталікоў у Маньчжурыі і Кітаі. Тады ж беларускі сьвятар прыняў усходні абрад, атрымаў намінацыю на архімандрыта і выехаў у Харбін, дзе прадоўжыў місійную працу, якую распачаў яго папярэднік і сябра архімандрыт Фабіян Абрантовіч. Як вядома, восеньню 1945 году, пасьля заканчэньня ваенных дзеяньняў і паразы Японіі, уладу ў Кітаі савецкія войскі перадалі кітайскім камуністам. І вось пры камуністычнай уладзе, цягам трох гадоў, Андрэй Цікота ажыцьцяўляў дзейнасьць Усходняй місіі, а таксама функцыяваньне трох навучальных установаў, дзіцячага прытулку ды марыянскага кляштару. Але ці маглі кітайскія камуністы, для якіх таксама ня было чужым выказваньне ідэолагаў камунізму (“Рэлігія — гэта опіюм для народа”), дазваляць такую дзейнасьць бясконца? Не. Лёс місіі быў прадвызначаны. У выпадку з архімандрытам Цікотам і другімі сьвятарамі савецкаму НКВД чынна “прыслужыліся” іх калегі з кітайскай камуністычнай міліцыі ў Харбіне.

— Што вядома з перыяду гулагаўскага жыцьця Андрэя Цікоты?

— Перыяд гулагаўскага жыцьця архімандрыта яшчэ добра ня вывучаны. Некаторыя яго моманты знайшлі сваё адлюстраваньне ва ўспамінах айца Язэпа Германовіча “Кітай-Сібір-Масква”, а таксама ў лістах тых, хто дзяліў з ім скупую лагерную пайку. Пасьля арышту 22 сьнежня 1948 году ў Харбіне былі 5 месяцаў допытаў і катаваньняў у сьледчым аддзяленьні турмы МГБ у Чыце. Архімандрыта абвінавацілі ў шпіянажы на карысьць Ватыкану і Японіі. Рашэньнем “асобай камісіі”, якая засядала ў Маскве, 28 верасьня 1949 году Андрэй Цікота быў асуджаны на 25 гадоў няволі. Архімандрыт утрымліваўся ў розных лягерах прымусовай працы пад Тайшэтам і Брацкам (пераважна ў Чукшы і Нова-Чунцы). Памёр ён у лягернай больніцы ў Чукшы, пазбаўлены элементарнай медычнай дапамогі. Адной з прычынаў такіх адносінаў лагерных уладаў да вязьня была яго адмова прыняць сан праваслаўнага япіскапа і ўзначаліць праваслаўную Царкву ў Беларусі.

— Як Вы ўжо сказалі, у Ватыкане распачатыя беатыфікацыйныя працэсы — адносна архімандрытаў Андрэя Цікоты і Фабіяна Абрантовіча. На Вашу думку, каму сёньня найперш патрэбныя сьвятыя і мучанікі: самой Царкве, уладзе, народу, вернікам?

— Беатыфікацыя — гэта акт залічэньня той ці іншай асобы да блаславёных, пэўны этап у працэсе падрыхтоўкі да кананізацыі. Працэсы адносна Андрэя Цікоты і Фабіяна Абрантовіча распачаліся ў межах беатыфікацыі расейскіх каталіцкіх новамучанікаў. Пастулятарам абодвух беатыфікацыйных працэсаў зьяўляецца рэлігійны гісторык ксёндз-марыянін Вячаслаў Пялінак з Беларусі. Сёньня, калі сітуацыя ў сьвеце і Беларусі выпрабоўвае кожнага з нас на чалавечнасьць і маральнасьць, сьвятыя і мучанікі найперш патрэбныя ня толькі вернікам, ня толькі Царкве, але і ўсім тым, хто патрабуе маральнай падтрымкі, хто хоча захаваць у сабе сваю годнасьць як чалавека і беларуса. Жыцьцё, сьвятарская дзейнасьць і пакутніцкая сьмерць Андрэя Цікоты акурат і служаць яскравым прыкладам годных паводзінаў для нас і для наступных пакаленьняў.

— У сучаснай Беларусі праваслаўная Царква і дзяржаўная ўлада небясьпечна зблізіліся і фактычна між імі няма рознагалосьсяў. На Вашу думку рэлігійнага гісторыка, ці павінна Царква быць абаронцам пакрыўджанага ўладай чалавека?

— Безумоўна, павінна. Але трэба памятаць, што ў адносінах паміж Царквой і сьвецкімі ўладамі ўсё ня так проста. Як сказаў мне аднойчы ў прыватнай размове ў Нью-Ёрку адзін з прадстаўнікоў Расейскай Праваслаўнай Царквы ў замежжы, “Царква — гэта таксама палітыка”.

— На нядаўнім менскім Міжнародным кніжным кірмашы я набыў адразу чатыры Евангельлі ў перакладзе на беларускую мову, выдадзеныя Праваслаўным брацтвам Трох віленскіх мучанікаў. Але рэдка ў якім праваслаўным храме сёньня пачуеш багаслужбы па-беларуску. Адзін знаёмы сьвятар мне так і сказаў: дабро, любоў і міласэрнасьць ня маюць нацыянальнасьці. А як Вы разумееце суіснаваньне нацыянальнага і агульначалавечага ў рэлігійным жыцьці?

— Са словамі вашага знаёмага сьвятара можна часткова пагадзіцца. Сапраўды, дабро, любоў і міласэрнасьць ня маюць нацыянальнасьці. Але іх, як і зло, нясуць у сьвет канкрэтныя людзі. А каб рабіць дабро, несьці любоў і міласэрнасьць людзям, трэба мець і шанаваць свае чалавечыя і нацыянальныя ідэалы. Думаю, што гэта аксіёма: каб быць добрым беларусам, трэба быць найперш добрым чалавекам, з годнасьцю і павагай да сябе і да іншых. Жыцьцё архімандрыта Андрэя Цікоты — тут таксама варты перайманьня прыклад. Ягоны шлях да святасьці пачаўся ня ў 2003 годзе — разам з беатыфікацыйным працэсам, а тады, калі ён разам з другімі беларускімі сьвятарамі-марыянамі нёс Божую любоў і Божае Слова свайму беларускаму народу і расейцам у Маньчжурыі і Кітаі. Ён служыў людзям цягам усяго свайго самаахвярнага жыцьця.

Радыё Свабода © 2012

Успамін мучаніцкай сьмерці архімандрыта Андрэя Цікоты

Thu, 16 Feb 2012 00:00:00 -0500

16.02.2012
Успамін мучаніцкай сьмерці архімандрыта Андрэя Цікоты

Сёлета 11 лютага мінула 60 гадоў з дня сьмерці ў “Озерлагу” – савецкім асобым лагеры для палітзьняволеных — архімандрыта а. Андрэя Цікоты з Ордэну айцоў марыянаў, выдатнага беларускага царкоўнага і грамадзкага дзеяча першай паловы XX стагоддзя. З гэтай нагоды ў Маладэчна і Менску адбыліся мемарыяльныя набажэнствы, а ў шэрагу еўрапейскіх гарадоў прайшлі дні памяці і рэфлексіяў над шматбаковым душпастырскім служэньнем і жыцьцёвым сьведчаньнем беларускага архімандрыта-мучаніка Андрэя Цікоты.

У нядзелю 12 лютага ў маладэчанскай рыма-каталіцкай парафіі сьв. Юзафа мясцовыя вернікі разам з грэка-католікамі з парафіі Хрыста Чалавекалюбцы адзначалі ўспамін мучаніцкай сьмерці Слугі Божага Андрэя Цікоты, паведамляе Catholic.by.

Маладэчна невыпадкова было абрана месцам урачыстага ўспаміну гэтага выдатнага беларускага сьвятара і грамадзкага дзеяча. Віленшчына — гэта яго родны край. Андрэй Цікота нарадзіўся 5 сьнежня 1891 году ў рыма-каталіцкай сям’і ў мясцовасьці Тупальшчына Віленскай губерні (сёньня — у Смаргонскім р-не), навучаўся ў Ашмянах і менавіта тут, у Маладэчна, у 1917–1918 гг. пачынаў сваё душпастырскае служэньне пасьля заканчэньня Петраградзкай духоўнай акадэміі.

Падчас мемарыяльных урачыстасьцяў у Маладэчна вернікі абодвух абрадаў удзельнічалі ў Еўхарыстыі, якую ўзначаліў пробашч парафіі сьв. Юзафа кс. прэлат Эдмунд Даўгіловіч-Навіцкі. Сьвятар падкрэсьліў, што ўспамін пра трагічныя падзеі мінулага вучыць сучасных хрысьціянаў быць мужнымі вызнаўцамі Хрыста.

Казаньне прамовіў Апостальскі Візітатар для грэка-католікаў у Беларусі архімандрыт Сяргей Гаек. Архімандрыт Сяргей узгадаў словы сьвятара-марыяніна а. Язэпа Германовіча, які разам з а. Цікотам быў арыштаваны ў Харбіне і падзяліў цяжар савецкіх лагераў, аб тым, што Слуга Божы Андрэй “стаўся ахвярай за веру і Бацькаўшчыну”.

Архімандрыт Андрэй Цікота (1891-1952) быў вядомым беларускім сьвятаром Віленскай дыяцэзіі. З блаславеньня біскупа Эдварда Ропа ён пачаў актыўна карыстацца беларускай мовай у сваёй душпастырскай дзейнасьці ў парафіях у Маладэчне, Вілейцы і Будславе. Наогул у беларускім нацыянальным руху ён пачаў удзельнічаць з 1913 году, яшчэ з часоў навучаньня ў Віленскай духоўнай семінарыі, дзе належаў да беларускага культурна-асьветнага гуртка. Быў удзельнікам 1-га зьезду беларускіх каталіцкіх сьвятароў у Менску 24-25 траўня 1917 году. У 1918 годзе біскуп Віленскі Юры Матулевіч дазволіў яму для лепшага служэньня Бацькаўшчыне пераехаць у Менск, які стаў цэнтрам беларускага грамадзкага і рэлігійнага жыцьця. З 1918 году а. Андрэй Цікота стаў прафесарам фундаментальнай і дагматычнай тэалогіі ў Менскай духоўнай семінарыі. У тым жа 1918-ым абраны ў Раду Беларускай Народнай Рэспублікі. Да верасьня 1919 году працаваў у складзе Часовага Беларускага нацыянальнага камітэту. Падчас польска-бальшавіцкай вайны арыштоўваўся бальшавікамі як закладнік, але быў вызвалены.

У 1920 годзе а. Андрэй Цікота вырашыў уступіць у супольнасьць айцоў-марыянаў, стварыў марыянскі кляштар і навіцыят у Друі, які стаў калыскай беларускай марыянскай супольнасьці. Працаваў у Друі таксама як пробашч, грамадзкі і культурны дзеяч, быў дырэктарам і выхавацелем у гімназіі, якую заснаваў. Па даручэньні біскупа Юрыя Матулевіча (сёньня — блаславёны Царквы) ён займаўся стварэньнем і апекай заснаванай у Друі манаскай супольнасьці Сясьцёр Еўхарыстак.

Айцец Андрэй Цікота шмат цікавіўся каталіцтвам усходняга бараду, у 1927 годзе браў удзел ва Ўнійным кангрэсе ў Велеградзе (Чэхія). Разам з а. Фабінам Абрантовічам распрацоўваў планы місійнай дзейнасьці для адраджэньня Уніі ў Беларусі.

У 1933-1939 гг. а. Андрэй Цікота зьяўляўся зьверхнікам (Генеральным суперыёрам) Ордэну марыянаў.

У 1939 году папа Пій ХІІ прызначыў а. Цікоту Апостальскім адміністратарам экзархату для католікаў візантыйскага абраду ў Харбіне (Маньчжурыя).

22 сьнежня 1948 году кітайская міліцыя арыштавала манахаў-марыянаў і перадала іх НКВД. Падчас допытаў у Чыцінскай турме архімандрыту Андрэю Цікоту прапаноўвалі перайсьці ў праваслаўе, але ён катэгарычна адмовіўся ад гэтага. Ведаючы яго вялікі духоўны аўтарытэт і здольнасьці, савецкія ўлады прапаноўвалі яму пасаду першага ў Беларусі мітрапаліта незалежнай ад Ватыкану Каталіцкай Царквы. Незважаючы на моцна падарванае ў турэмных умовах здароўе, архімандрыт Цікота рашуча адкінуў гэтую правакацыйную прапанову. Пасьля працяглага сьледчага працэсу, будучы абвінавачаны ў арганізацыі тэрарыстычнае групоўкі ў ліцэі сьв. Мікалая ў Харбіне, антысавецкай агітацыі і шпіянажы на карысьць Ватыкану і Японіі, разам з іншымі манахамі ён быў асуджаны на 25 гадоў лагероў.

Сваё зьняволеньне а. Андрэй Цікота адбываў у “Озерлагу” – асобым лагеры № 7 для палітвязьняў з асабліва суровым рэжымам, дзе патаемна выконваў сьвятарскае служэньне сярод вязьняў, падтрымліваў іх веру і дух. Памёр у выніку хваробаў, змучаны цяжкімі лагернымі ўмовамі і працай, будучы пазбаўлены медычнай дапамогі, 11 лютага 1952 году. Пахаваны беларускі сьвятар-мучанік на шпітальных лагерных могілках у ваколіцах Брацку Іркуцкай вобласьці. Магіла была пазначана простым калком і сёньня яе знайсьці практычна немагчыма. Афіцыйная прычына сьмерці — спыненьне сардэчнай дзейнасьці пры агульнай інтаксікацыі арганізму, выкліканай туберкулёзным менінгітам. (З копіяй дакумента аб сьмерці архімандрыта Андрэя Цікоты можна пазнаёміцца тут).

У 2003 годзе з ініцыятывы Каталіцкай Царквы ў Расеі афіцыйна распачаты працэс беатыфікацыі Слугі Божага архімандрыта Андрэя Цікоты.

8 лютага 2012 году ў Генеральным доме айцоў марыянаў у Рыме распачалася міжнародная кансультацыйная праграма, прысвечаная дасьледаваньню жыцьця і мучаніцкага подзьвігу Архімандрыта Андрэя Цікоты. Перш цыкл гэтай праграмы адбыўся ў Рыме, Сінт-Ніклаасе (Бельгія), Трумаў (Аўстрыя), Празе (Чэхія) і Менску і завяршыўся 13 лютага. Другі цыкл пройдзе ў Варшаве (Польшча), Вільні (Літва), Іркуцку і Чыце (Расея).

Канфесійная сітуацыя ў Беларусі за мінулы год

Wed, 15 Feb 2012 00:00:00 -0500

15.02.2012
Канфесійная сітуацыя ў Беларусі за мінулы год

У Беларусі па стане на 1 студзеня 2012 году зарэгістравана 25 рэлігійных канфесіяў і накірункаў, а агульная колькасьць рэлігійных арганізацыяў дасягнула 3374. Малітоўнае жыцьцё вернікаў адбываецца ў 3210 рэлігійных супольнасьцях розных канфесіяў, пры чым пераважная частка іх знаходзіцца ў заходніх абласьцях Беларусі – паведамляецца ў аналітычнай даведцы, падрыхтаванай апаратам Упаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў.

Паводле Даведкі пра этнаканфесійную сітуацыю ў Рэспубліцы Беларусь, падрыхтаванай апаратам Упаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў, у 2011 годзе ў краіне дзейнічалі 164 рэлігійныя арганізацыі, якія маюць агульнаканфесійнае значэньне. З іх: 45 рэлігійных аб’яднаньняў, 36 місіяў, 43 манастыры, 15 брацтваў, 10 сястрыцтваў, 15 духоўных навучальных установаў. У 2011 годзе былі зарэгістраваныя 2 праваслаўныя манастыры, 1 праваслаўнае братцтва, 2 місіі Рыма-Каталіцкай Царквы і 1 духоўная навучальная ўстанова Беларускай Праваслаўнай Царквы – семінарыя ў г. Віцебску. Адно праваслаўнае брацтва летась было ліквідаванае.

На 1 студзеня 2012 году ў Беларусі зарэгістравана 3210 рэлігійных супольнасьцяў розных канфесіяў: у Берасьцейскай вобласьці – 739 супольнасьцяў, у Віцебскай – 533, у Гарадзенскай – 468, у Гомельскай – 383, у Магілёўскай – 278, у Менскай – 667, у г. Менску – 142.

Дзяржаўную рэгістрацыю ў 2011 годзе атрымалі 48 рэлігійных супольнасьцяў (у 2010 – 56, у 2009 – 47, у 2008 – 61, у 2007 – 52). Найбольш зарэгістраваных рэлігійных супольнасьцяў у Беларусі мае Беларускі Экзархат Расейскай Праваслаўнай Царквы (БПЦ) – 1567 супольнасьцяў. У 2011 году зарэгістраваны 22 новыя праваслаўныя супольнасьці, што складае 46% ад усіх новаствораных. Рыма-Каталіцкая Царква ў Беларусі налічвае 479 парафіяў, з іх у 2011 годзе зарэгістраваны 4. Евангельскія хрысьціяне баптысты зарэгістравалі ў 2011 годзе ў Беларусі новых 11 рэлігійных супольнасьцяў (усяго маюць 286). Захоўваецца традыцыйна высокі ўзровень рэлігійнасьці ў заходніх абласьцях краіны ў параўнаньні з усходнімі рэгіёнамі. А на Берасьцейшчыне знаходзіцца амаль чвэрць усіх афіцыйна зарэгістраваных рэлігійных супольнасьцяў у Беларусі.

У рэлігійным і грамадзкім жыцьці дамінантную пазіцыю захоўвае Беларускі Экзархат Расейскай Праваслаўнай Царквы (Беларуская Праваслаўная Царква), адзначаецца ў даведцы Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў. Паводле стану на 1 студзеня 2012 году на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь створана 11 япархіяў БПЦ. З прыведзенай статыстыкі вынікае, што ў апошнія гады зьявілася тэндэнцыя зьмяншэньня прыросту колькасьці новых афіцыйна зарэгістраваных праваслаўных парафіяў. Так, у 2011 годзе зарэгістраваны 22 новыя праваслаўныя супольнасьці, што значна менш у параўнаньні з мінулымі гадамі: у 2010 годзе зарэгістраваны 36 парафіяў, у 2009 годзе – 36, у 2008 годзе – 43, у 2007 году – 32. Сёньня на тэрыторыі Беларусі дзейнічаюць таксама 34 манастыры Беларускага Экзархату РПЦ, 14 брацтваў, 10 сястрыцтваў, а таксама 6 духоўных навучальных установаў.

У парафіях БПЦ працуе 1589 сьвятароў, з якіх 17 – замежныя грамадзяне. Дзейнічае 1348 праваслаўных храмаў, яшчэ 156 будуюцца. Забясьпечанасьць парафіяў культавымі будынкамі складае каля 86 адсоткаў.

У даведцы апарату Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў адзначаецца, што Беларускай Праваслаўнай Царкве дзяржавай аказваецца значная дапамога ў рэстаўрацыі і аднаўленьні культавых будынкаў, якія зьяўляюцца помнікамі гісторыі і культуры. Так, у адпаведнасьці з Дзяржаўнай інвестыцыйнай праграмай на працы па аднаўленьні Жыровіцкага Сьвята-Ўсьпенскага манастырскага комплексу і Менскай духоўнай акадэміі і семінарыі ў 2011 годзе было вылучана 5 млрд. 112 млн. рублёў. У г. Менску вядуцца працы па будаўніцтве Духоўна-адукацыйнага цэнтру. За кошт сродкаў дзяржбюджэту ў 2011 годзн на гэтыя мэты вылучана 4,96 млрд. рублёў.

Таксама са сродкаў дзяржбюджэту ў 2011 году аказвалася дапамога па правядзеньні рэстаўрацыйных прац помнікаў гісторыі і культуры: Сьвята-Ўваскрасенскага сабору ў г.Барысаве, былога ўніяцкага Ўсьпенскага манастыра ў в. Пустынкі Амсьціслаўскага раёну і былога калегіюма езуітаў у в. Юравічы Калінкавіцкага раёну, дзе цяпер праваслаўны манастыр.

У 2011 годзе па распараджэньні А.Лукашэнкі было выдаткавана 1886,8 млн. рублёў для выплаты стыпендыяў студэнтам Менскай духоўнай акадэміі і семінарыі, Менскай духоўнай вучэльні ды аплаты працы выкладчыкаў і супрацоўнікаў, якія забясьпечваюць там навучальна-выхаваўчы працэс.

У інфармацыйнай даведцы апарату Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў сярод іншага адзначаецца, што распрацаваная Менскай япархіяй Беларускага Экзархату РПЦ духоўна-асьветніцкая праграма “Сям’я. Яднаньне. Айчына” пры падтрымцы мясцовых уладаў актыўна распаўсюджваецца і становіцца значнай ва ўсіх рэгіёнах краіны.

Паводле стану на 1 студзеня 2012 году ў Рэспубліцы Беларусь налічваецца 479 рыма-каталіцкіх парафіяў, аб’яднаных у 4 япархіі. У краіне афіцыйна дзейнічаюць таксама 11 рыма-каталіцкіх місіяў і 9 манаскіх супольнасьцяў. За апошнія 20 гадоў колькасьць рэлігійных супольнасьцяў Рыма-Каталіцкай Царквы павялічылася ў чатыры разы, аднак гэты рост быў значным толькі ў мінулым. У апошні час колькасьць парафіяў расьце нязначна: у 2011 годзе зарэгістравана толькі 4 новыя парафіі, у 2010 годзе -– 5, у 2009 годзе – 3, у 2008 годзе – 10, у 2007 годзе – 17.

Супольнасьці РКЦ валодаюць 465 касьцёламі, яшчэ 26 знаходзяцца ў стадыі будаўніцтва. Узровень забясьпечанасьці рыма-каталіцкіх парафіяў культавымі будынкамі складае каля 97 адсоткаў, паведамляецца ў Даведцы апарата Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў. Усяго за перыяд 1988-2010 гадоў дзяржавай было перададзена Рыма-Каталіцкай Царкве каля 300 аб'ектаў пад рэлігійныя мэты.

У парафіях РКЦ сёньня працуе 428 сьвятароў, з якіх 151 – замежныя грамадзяне. У Даведцы адзначаецца, што “Упаўнаважаным па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў праводзіцца праца па скарачэньні колькасьці замежных сьвятароў, якія знаходзяцца ў Рэспубліцы Беларусь”. Так, за перыяд 2006-2011 гадоў колькасьць запрошаных з Польшчы сьвятароў скарацілася з 198 да 152, а польскіх манахіняў – з 113 да 68.

Беларускія рыма-каталіцкія сьвятары рыхтуюцца ў дзьвюх духоўных семінарыях РКЦ (у Горадні і Пінску), якія за час сваёй працы падрыхтавалі 205 выпускнікоў. Акрамя таго, з 2009 году афіцыйна функцыянуе катэхетычны каледж для вернікаў у г. Баранавічы.

У Даведцы адзначаецца, што дзяржава аказвае падтрымку духоўным навучальным установам Рыма-Каталіцкай Царквы, надаючы адтэрміноўку ад прызыву на ваенную службу семінарыстам і выпускнікам семінарыяў (у 2008 году адтэрміноўку атрымалі 56 чалавек, у 2009 году – 44, у 2010 году – 38, у 2011 году – 45), а таксама аказвае спрыяньне пры арганізацыі пілігрымак у Будслаў. Таксама ў 2011 годзе з сродкаў дзяржбюджэту аказана дапамога для правядзеньня рэстаўрацыйных прац у касьцёле Божага Цела ў Нясвіжы.

Грэка-Каталіцкая Царква ў Даведцы апарата Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў на сайце ўзгадваецца толькі ў кантэксьце сустрэчаў, якія адбыліся ў сувязі з прызначэньнем у Беларусь новага Апостальскага нунцыя Клаўдыё Гуджароцьці, і статыстыкі адносна яе стану на 2012 год няма. Паводле інфармацыі Ўпаўнаважанага на 01.01.2010 было 14 афіцыйна зарэгістраваных грэка-каталіцкіх супольнасьцяў (у календары БГКЦ на 2012 год узгадваецца пра 23 парафіі і 1 манастыр у Беларусі): па 3 у Менску, Берасцейскай і Віцебскай абласьцях, 2 – у Гарадзенскай вобласьці, па 1 – у Гомельскай, Магілёўскай і Менскай абласьцях. У 2010 годзе грэка-каталіцкія супольнасьця мелі 5 культавых будынкаў, а ў парафіях працавалі 8 сьвятароў.

Пратэстанцкія рэлігійныя арганізацыі прадстаўлены ў Беларусі сёньня 1025 рэлігійнымі супольнасьцямі, 21 аб’яднаньнем, 22 місіямі і 5 духоўнымі навучальнымі ўстановамі 14 рэлігійных накірункаў. Для пратэстантызму характэрная крайняя разнастайнасьць вонкавых формаў і практык розных супольнасьцяў і рэлігійных накірункаў, адзначаецца ў Даведцы, падрыхтаванай апаратам Упаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў. Найбольшымі пратэстанцкімі рэлігійнымі накірункамі зьяўляюцца хрысьціяне веры евангельскай (пяцідзясятнікі), якія маюць сёньня 512 афіцыйна зарэгістраваных супольнасьцяў (паводле стану на 01.01.2010 – 501), евангельскія хрысьціяне баптысты – 286 супольнасьцяў (у 2010 было 272), адвентысты сёмага дня – 73 супольнасьці (у 2010 – 72 супольнасьці). Лютаранцкая Царква, як і ў 2010 годзе, мае сёньня ў Беларусі 27 супольнасьцяў.

У 2011 году зарэгістраваны 11 новых супольнасьцяў евангельскіх хрысьціянаў-баптыстаў, 7 – хрысьціянаў веры евангельскай, па 1 – адвентыстаў сёмага дня і хрысьціянаў веры апостальскай. Супольнасьці пратэстанцкіх рэлігійных арганізацыяў, як правіла, нешматлікія (20-25 чалавек), вынятак складаюць супольнасьці ў вялікіх населеных пунктах. У Даведцы апарата Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў гаворыцца таксама пра асаблівае імкненьне да стварэньня новых рэлігійных супольнасьцяў, пераважна ў невялікіх населеных пунктах, хрысьціянаў веры евангельскай.

Як і ў папярэднія гады, адзначаецца ў Даведцы, пратэстанцкія супольнасьці актыўныя ў місіянерскай і дабрачыннай дзейнасьці, рэалізацыі сацыяльных праектаў, пераважна для ўласных парафіянаў.

На думку дзяржчыноўнікаў з апарату Ўпаўнаважанага, адносіны мясцовых органаў улады з імі адрозьніваюцца карэктнасьцю і ўзаемапавагай. Аднак, наўрадці гэта можна будзе сказаць пасьля нядаўняга скандальнага ўварваньня супрацоўнікаў АМАПу ў дом пастара Антона Бокуна з супольнасьці Яна Прадвесьніка, якое мела месца 8 лютага 2012 году і набыло вялікі розгалас у грамадзтве. Пасьля гэтага здарэньня біскуп Аб’яднанай царквы хрысьціянаў веры евангельскай Сяргей Хоміч вымушаны быў зьвярнуцца да начальніка ГУУС Менгарвыканкаму з просьбай даць афіцыйнае тлумачэньне гэтым дзеяньням супрацоўнікаў праваахоўных органаў, а копію свай скаргі ёй накіраваў таксама Ўпаўнаважанаму па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў Леаніду Гуляку.

На пачатак 2012 году ў Рэспубліцы Беларусь зарэгістраваны таксама 33 рэлігійныя супольнасьці старавераў, у распараджэньні вернікаў гэтай канфесіі ёсьць 28 культавых будынкаў.

Юдаізм у Беларусі прадстаўлены 53 супольнасьцямі, якія адносяцца да трох накірункаў: артадаксальнага, хэсэд-любавіцкага і прагрэсіўнага. У 2011 годзе зарэгістравана 1 новая юдэйская супольнасьць. У распараджэньні юдэйскіх супольнасьцяў сёньня 10 культавых будынкаў, у тым ліку сінагога ў г. Менску, рэканструкцыя якой завершана ў 2010 годзе. Усяго за апошняе дзесяцігоддзе дзяржавай было перададзена юдэйскім рэлігійным арганізацыям 10 будынкаў для культавых мэтаў.

Іслам у Беларусі сёньня прадстаўлены 25 супольнасьцямі, у тым ліку 24 – суніцкага накірунку і 1 – шыіцкага. Зарэгістравана 2 рэлігійныя аб'яднаньні мусульманаў. Дзейнічаюць 6 культавых будынкаў, вядзецца будаўніцтва мячэці ў г. Менску.

У аналітычнай даведцы Ўпаўнаважанага па справах рэлігіяў адзначаецца, што рэлігійныя арганізацыі вызвалены ў нашай дзяржаве ад выплаты зямельнага падатку і падатку на нерухомасьць у адносінах да культавых будынкаў. Таксама рэлігійным арганізацыям, якія арандуюць памяшканьні дзяржаўнай уласнасьці для правядзеньня рэлігійных мерапрыемстваў, распараджэньнем Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь устаноўлены паніжальны каэфіцыент 0,1 пры вызначэньні стаўкі арэнднай платы.

Сярод важных накірункаў працы, якую вядзе сёньня апарат Упаўнаважанага па справах рэлігіяў і нацыянальнасьцяў сумесна з Міністэрствам юстыцыі Рэспублікі Беларусь – папярэджаньне рэгістрацыі рэлігійных арганізацыяў пад выглядам грамадзкіх аб’яднаньняў.

Нунцый да грэка-католікаў: многае залежыць і ад вас

Mon, 06 Feb 2012 00:00:00 -0500

06.02.2012
Нунцый да грэка-католікаў: многае залежыць і ад вас

3-5 лютага 2012 году Апостальскі нунцый у Беларусі архібіскуп Клаўдыё Гуджароцьці знаходзіўся з візітам у Горадні. Папскі прадстаўнік наведаў каталіцкія парафіі лацінскага і візантыйскага абрадаў, духоўную семінарыю, сустрэўся з духавенствам і мясцовымі ўладамі.

4 лютага Апостальскага нунцыя вітаў у капліцы айцоў-рэдэмптарыстаў, дзе сёньня моляцца гарадзенскія грэка-католікі, душпастыр парафіі Маці Божай Фацімскай айцец Андрэй Крот. Адбылася кароткая размова і знаёмства з жыцьцём парафіі. Вернікі грэка-каталіцкай парафіі Маці Божай Фацімскай у Горадні з радасьцю прынялі ўдзел сустрэчы Апостальскага нунцыя архібіскупа Клаўдыё Гуджароцьці падчас яго візіту ў абласны цэнтар, а таксама суправаджалі свайго параха айца Андрэя Крата і Апостальскага Візітатара для грэка-католікаў Беларусі архмандрыта Сяргея (Гаека) на ўрачыстай літургіі ў лацінскім абрадзе, якая ў нядзелю, 5 лютага, была адслужана ў гарадзенскай рыма-каталіцкай катэдры. Падчас урачыстай сустрэчы архібіскупа Гуджароцьці ў катэдры айцец Андрэй Крот ад імя грэка-католікаў сказаў прывітальныя словы на адрас пасланца Папы.

Апостальскі нунцый у літургічнай малітве ў катэдры разам з гарадзенскімі каталіцкімі сьвятарамі і вернікамі абодвух абрадаў маліўся за ўсіх мучанікаў і сьведкаў веры, якія былі зьвязаныя сваім жыцьцём з Гарадзеншчынай. Пасьля сьв. Імшы ў прамове да вернікаў архібіскуп Клаўдыё Гуджароцьці ўзгадаў асобна яшчэ й мучаніцкі подзьвіг і сьведчаньне веры беларускага грэка-каталіцкага Экзарха Антона (Неманцэвіча), які сем дзесяцігоддзяў таму загінуў, зьнясілены турэмнымі ўмовамі, у менскай вязьніцы гестапа. 2012 год у Беларускай Грэка-Каталіцкай Царкве абвешчаны годам памяці Экзарха Антона, а таксама ўсіх вернікаў-уніятаў, якія загінулі ў часы фашысцкай акупацыі Беларусі. Кроў мучанікаў яднае ўсіх вызнаўцаў Хрыста, незалежна ад іх абраду і нацыянальнасьці, падкрэсьліў архібіскуп Гуджароцьці.

На прэсавай канферэнцыі, якую зладзіў Апостальскі нунцый для прадстаўнікоў СМІ напрыканцы свайго візіту ў Горадню, пытаньне пра Беларускую Грэка-Каталіцкую Царкву гучала адно з першых: калі нарэшце беларускія грэка-католікі дачакаюцца ерархічнага завяршэньня Царквы свайго права ў асобе экзарха?

Адказваючы на гэтае пытаньне, пасланец Папы між іншага сказаў, што 16 гадоў ён працаваў у Ватыкане, у адной з кангрэгацыяў, як асоба, адказная за разьвіцьцё Ўсходніх Цэркваў. Таму гэтае пытаньне для яго добра знаёмае і важнае. На думку архібіскупа Гуджароцьці, сёньня важнай зьяўляецца паступовасьць у працэсах разьвіцьця Грэка-Каталіцкае Царквы ў Беларусі. “Мы маем перад сабой Царкву, якая ў гісторыі змушана была спыніць сваё існаваньне, і якая сёньня ізноў пачынае дыхаць, – адзначыў нунцый. – Існуе дзьве стратэгіі, якія можна прымяніць у гэтым выпадку. Першая – пачаць “з ног”, другая – пачаць “з галавы””. Як адзначыў нунцый, мы пачалі адбудоўваць Царкву “з ног” (з нізу) і цяпер знаходзімся на добрым узроўні, будуючы ўсё Цела Царквы.

У справе прызначэньня свайго біскупа (ардынарыя) для беларускіх грэка-католікаў архібіскуп Гуджароцьці сказаў наступнае: “Спадзяемся, што будзе рашэньне і адносна “галавы”. Яна ўжо ёсьць, але можа ўдасца зрабіць гэтую “галаву” больш рэальнай”.
Вырашэньне гэтай справы, на думку нунцыя, залежыць таксама ад таго, на колькі вернікі змогуць зрабіць сваю прысутнасьць больш бачнай.

Архібіскуп Гуджароцьці нагадаў, што Ватыкан ведае, што шмат людзей навукі і культуры пазіцыянуюць сябе, як грэка-католікі. Ад іх ідуць лісты, але ў царкве, на малітве, на жаль, іх бачна вельмі рэдка. І было б добра, каб іншыя вернікі бачылі гэтых людзей у Царкве, як і прысутнасьць у Беларусі грэка-каталіцкае Царквы. Гэта таксама дапамагло б Рыму мець аргументы для больш рашучага разьвязаньня праблемы.

Пры гэтым архібіскуп Клаўдыё Гуджароцьці адзначыў, што праблема арганізацыі грэка-каталіцкай супольнасьці ў Беларусі – гэта таксама праўная праблема. “Таму, калі ідзе гаворка пра права, то яно не ўвязана з пытаньнямі колькасьці, – падкрэсьліў Апостальскі нунцый. – Для Сьвятога Пасаду грэка-католікі вельмі важны, яны зьяўляюцца інтэгральнай часткай прысутнасьці Паўсюднай Царквы ў Беларусі”.

“Мы робім сваю справу, хоць у вачах людзей гэта можа выглядаць вельмі павольна. Было б вельмі пажадана, каб грэка-каталіцкая Царква была прысутная ня толькі на ўзроўні культуры, дзе яна сапраўды займае заўважнае месца, але, як і ў рыма-каталіцкіх цэрквах, на ўзроўні пастаральным, у нядзельных літургіях. Бо, не забывайма: гэта – галоўная задача вернікаў. І тады сустрэнуцца гэтыя дзьве рэчаіснасьці”, – падсумаваў архібіскуп Клаўдыё Гуджароцьці.

Віктар ПАРФЁНЕНКА, г. Горадня

Чароўная казка для маладэчанскіх дзяцей з аслабленым зрокам

Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 -0500

05.02.2012
Чароўная казка для маладэчанскіх дзяцей з аслабленым зрокам

З ініцыятывы душпастыра і вернікаў грэка-каталіцкай парафіі Хрыста Чалавекалюбцы ў Маладэчне ў нядзелю, 29 студзеня 2012 году, валанцёры Хрысьціянскага руху сьв. Мікалая наведалі мясцовую школу-інтэрнат для дзяцей з парушэньнямі зроку, якім паказалі сваю Калядную праграму, – паведамляе сайт гэтага руху.

Гульні, конкурсы, казачныя героі, а галоўнае – адкрытасьць і шчырасьць сэрцаў – усё гэта зрабіла сустрэчу незабыўнай як для дзяцей з аслабленым зрокам, так і для саміх валанцёраў.

Вось што распавядаюць пра гэтую падзею самі валанцёры з руху сьв. Мікалая.

Алена: “Асабіста я хвалявалася, бо ніколі не працавала з дзецьмі, якія дрэнна бачаць, альбо ня бачаць увогуле. Якія гульні праводзіць? Ці патрэбны грым акторам? Перажываньні былі дарэмныя! Гэта, на маю думку, было найлепшым нашым выступленьнем. Можа, таму, што дзеткі былі актыўнымі і дружнымі, з ахвотай удзельнічалі ва ўсіх гульнях.

Пераапраналіся валанцёры-акторы ў бібліятэцы. Зьдзівілі там памеры кніг. Напрыклад, кніга “Прыгоды Нільса з дзікімі гусямі” азбукай Брайля будзе выглядаць як адзін з тамоў энцыклапедыі. Яе нават трымаць вельмі цяжка. Падумалася: асабіста я магу чытаць усё, што захачу, рэальна і віртуальна, а хтосьці толькі тое, што надрукавана азбукай Брайля…

Дзеткі сустракалі нас “на ура!” Толькі хтосьці глядзеў, а хтосьці сваімі рукамі абмацоўваў, набліжаў свой нос-курнос амаль да твайго і пытаўся: “А што гэта за чорная пляма? А навошта яна? А дзе твае кіпцюры? А чаму ты ў рукавіцах?” І сьмяяліся, і абдымалі цябе. Але больш за усіх дасталося хвасту Аднарога! А былі і такія, што ўвесь час сядзелі на сваіх месцах (амаль заўсёды так робяць старэйшыя, бо ня хочуць бавіцца разам з малымі). Але ў гэтым інтэрнаце ўсё трошкі інакш. Калі ў дзіцяці цалкам адсутнічае зрок, то хлопчыкі і дзяўчынкі проста сядзелі і ўсьміхаліся, бо толькі чулі цябе. Але, калі актор падыходзіў, дакранаўся, частаваў цукеркамі, яны пачыналі адчуваць-уяўляць. І гэта зусім ня страшна! Бо дзіцячая радасьць і адкрытасьць ня могуць напалохаць.

Я яшчэ вельмі-вельмі малады валанцёр (толькі месяц як далучылася да Хрысьціянскага валанцёрскага руху сьв. Мікалая), але магу з упэўненасьцю сказаць, што тут можна займацца тым, што табе падабаецца, столькі, колькі захочаш, і да таго ж, гэта каму-небудзь, акрамя асабіста цябе (маем такую надзею) таксама прыносіць карысьць і радасьць”.

Натальля: “Нягледзячы на па-сапраўднаму зімовае надвор’е, наш візіт да дзяцей з аслабленым зрокам у маладэчанскім інтэрнаце запомніўся мне вельмі цёплым і радасным. Дзеці вельмі чакалі нас, чакалі нечага незвычайнага, чароўнага, адным словам – казкі. І падаецца, мы з Божай дапамогай, змаглі іх не расчараваць. Гульні, конкурсы, казачныя героі, а галоўнае – адкрытасьць і шчырасьць сэрцаў – усё гэта зрабіла нашую сустрэчу незабыўнай. Вельмі ўразіла тое, як натуральна, без ніякага страху і няёмкасьці камунікуюць дзеці з тымі, хто ня бачыць нічога, ці амаль нічога. Падаецца, што гэта вельмі важны досьвед роўнасьці, аднолькавай вартасьці кожнага чалавека, досьвед, якога, на жаль, у наш час не хапае ў нашым грамадзтве.

Таксама вельмі прыемна зьдзівіў надзвычайна высокі ўзровень творчай таленавітасьці, які мы ўбачылі ў нашых новых маленькіх сяброў: дзяўчына-падлетак, якая амаль ня бачыць, займаецца пляценьнем з бісеру… Яе сяброўка, якая бачыць толькі сьвятло і цемру – цудоўна сьпявае… Вельмі хочацца маліцца, каб гэтыя таленты, дадзеныя ім Богам, разьвіваліся на Ягоную хвалу.

Вельмі хочацца прыехаць у Маладэчна яшчэ раз, і нават ня раз!”

Уся акцыя завершылася малітвай у грэка-каталіцкай капліцы, якую ўзначаліў душпастыр маладэчанскай парафіі а. Алесь Шыбека. На Службе Божай валанцёры падзякавалі Міласэрнаму Хрысту-Чалавекалюбцу за дапамогу ў стварэньні атмасферы каляднай казкі для дзяцей і папрасілі блаславеньня для ўсіх дзетак, якія апынуліся ў складаных жыцьцёвых абставінах.

Ватыкан лічыць, што дыялог з пяцідзясятнікамі магчымы

Tue, 31 Jan 2012 00:00:00 -0500

31.01.2012
Ватыкан лічыць, што дыялог з пяцідзясятнікамі магчымы

Экуменічны дыялог крочыць наперад таксама і ў дачыненьнях з пяцідзясятнікамі, хоць многія да гэтага часу маюць сумневы што да яго сутнасьці, — кажа а. Хуан Фернанда Ўсма Гомес з Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў. У ватыканскай газеце “L’Osservatore Romano” ён апісвае цяперашні стан двухбаковых адносін у сувязі з Тыднем экуменічных малітваў, які адбыўся 18-25 студзеня.

Для сучаснай Царквы гэтыя стасункі зьяўляюцца вялікім выклікам, таму што пяцідзяесятнікі сёньня — гэта найбольш дынамічная галіна пратэстантызму. Разам з тым ва ўзаемаадносінах хапае непаразуменьняў і супярэчнасьцяў, але ў іх пераадоленьні дапамагае справіцца распачаты 40 гадоў таму афіцыйны багаслоўскі дыялог.

Як сьцьвярджае ватыканскі багаслоў а. Гомес, пачыналася ўсё з тлумачэньня уласнай ідэнтычнасьці і ўдакладненьня ўжыванай тэрміналогіі. Затым прыйшоў час на спрэчныя пытаньні, зьвязаныя з разуменьнем Царквы і супольнасьці. У 1990-х гадах багасловы разважалі пра місію ў персьпектыве еднасьці хрысьціянаў. Затым была зьвернута ўвага на агульную біблійную і патрыстычную спадчыну. У цяперашні час дыялог датычыцца дароў. Падчас найбліжэйшай сэсіі, якая адбудзецца ў чэрвені 2012 году, будзе ўзьнятае пытаньне распазнаваньня дароў Сьвятога Духа.

Як адзначыў супрацоўнік Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў, адчувальным вынікам дыялогу зьяўляюцца ня толькі выпрацаваныя з гэтай нагоды дакументы, але і, перш за ўсё, растапленьне ільдоў і адкрыцьцё гарызонтаў для будучых сумесных ініцыятываў, асабліва на мясцовым узроўні. Айцец Фернанада Ўсма Гомес лічыць, што ў стасунках паміж каталікамі і пяцідзясятнікамі трэба распачаць новы этап, каб вылечыць узаемныя раны і заваяваць давер адзін да аднаго. Менавіта аб гэтым клапаціліся ў апошняе дзесяцігоддзе. Дзякуючы гэтаму часьцей пачалі адбывацца сумесныя сустрэчы і малітвы. Разам з гэтым аслабляецца ўзаемныа недавер і варожасьць, — з задавальненьнем адзначае супрацоўнік Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў.

Паводле Radio Watykańskie

Экуменічны тыдзень у Барысаве

Fri, 27 Jan 2012 00:00:00 -0500

27.01.2012
Экуменічны тыдзень у Барысаве

Ужо больш за 10 гадоў у Барысаве праводзяцца экуменічныя малітоўныя служэньні з удзелам сьвятароў і пастараў розных хрысьціянскіх супольнасьцяў. Ня стаў выключэньнем і гэты год, паведамляе беларускі каталіцкі партал Catholic.by.

У экуменічных малітоўных сустрэчах 19-23 студзеня 2012 году прымалі ўдзел душпастыры і вернікі пяці канфесіяў з розных хрысьціянскіх супольнасьцяў г. Барысава. Сьвятары Каталіцкай Царквы і пастыры розных хрысьціянскіх супольнасьцяў слухалі Божае слова, на яго аснове казалі словы прывітаньня, вернікі сьпевамі праслаўлялі адзінага Госпада, а на заканчэньне экуменічнай сустрэчы кожны з душпастыраў прамаўляў малітву.

Сёлета ў экуменічных малітоўных сустрэчах у Барысаве бралі ўдзел: ад рыма-каталіцкай парафіі Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі былі а. Міхал Цьвячкоўскі, МІС і а. Юзаф Пятушка, МІС, кс. Аляксандар Тарасевіч прадстаўляў рыма-каталіцкую парафію Спасланьня Духа Сьвятога, пастар Васіль Ложачнік быў ад Адвентыстаў сёмага дня, пастар Сяргей Жукоўскі ад евангельскіх хрысьціянаў баптыстаў, пяцідзясятнікаў прадстаўляў пастар Уладзімір Міхадзюк з супольнасьці “Божыя Дары”, а поўнаевангельскую супольнасьць “Сьвятло сьвету” прадстаўляў пастар Яўген Пугач.

Як узгадваюць арганізатары экуменічнай малітвы ў Барысаве, пачыналася ўсё з малітоўных сустрэчаў саміх пастыраў. Яшчэ перад тым, як зьявілася ідэя праводзіць малітоўныя сустрэчы з удзелам вернікаў, узьнікла ініцыятыва стварыць “тэлефон даверу” (псіхалагічнай кансультацыі ў хрысьціянскім экуменічным духу). Калі ж пачаліся сустрэчы з удзелам вернікаў, спачатку, у рамках экуменічнага тыдня, праводзілася толькі адна сустрэча. Але з цягам часу, адзначае кс. Аляксандар Тарасевіч, гэтыя мерапрыемствы сталі адпавядаць агульнапрынятаму ў сьвеце парадку правядзеньня такіх служэньняў: набажэнствы на працягу экуменічнага тыдня праводзяцца па чарзе ва ўсіх супольнасьцях Цэркваў-удзельніц. Напачатку кожны прысутны пастыр кажа прывітальнае слова, затым казаньне прамаўляе пастыр з іншай канфесіі, а напрыканцы малітоўнай экуменічнай сустрэчы, па чарзе, кожны прысутны пастыр уголас моліцца.

Разам з удасканальваньнем студзеньскіх сустрэчаў падчас Тыдня еднасьці ўвасабляліся ў жыцьцё і іншыя сумесныя пачынаньні, кажа кс. Аляксандар Тарасевіч. Так, сустрэча пастыраў стала штомесячнай, узьнікла ўзаемная дапамога ў падрыхтоўцы і правядзеньні сьвяточных (велікодных і калядных) мерапрыемстваў. Было праведзена некалькі сустрэчаў у рамках «Рэха каталіцкага кінафестывалю “Magnificat”», сумесна абмяркоўваліся пытаньні правядзеньня хрысьціянскага музычнага фестывалю.

Да “перамяненьня перамогай Ісуса Хрыста” заклікае нас у гэтым годзе польская экуменічная супольнасьць. Трэба спадзявацца, што тыя хрысьціяне ў Барысаве, якія прыходзяць у розныя хрысьціянскія супольнасьці на экуменічныя малітоўныя сустрэчы падчас Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў, сапраўды хочуць бліжэй пазнаць адно аднаго і шчыра прагнуць шукаць шлях да зьяднаньня, бо чуюць заклік Госпада “каб усе былі адно”.

Фота А.Шчыглінскай, Catholic.by.

Фотарэпартажы з Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў у Барысаве: у пратэстанцкіх супольнасьцях гл. тут, а ў каталіцкіх парафіях гл. тут.

Экуменічная малітва ва Ўкраінскім каталіцкім універсітэце

Thu, 26 Jan 2012 00:00:00 -0500

26.01.2012
Экуменічная малітва ва Ўкраінскім каталіцкім універсітэце

У Львове прадстаўнікі Ўкраінскай Грэка-Каталіцкай Царквы, Украінскай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы, Рыма-Каталіцкай Царквы, Армянскай Апостальскай Царквы і Царквы хрысьціянаў веры евангельскай прынялі ўдзел у міжканфесійнай сустрэчы з малітвай за еднасьць хрысьціянаў, паведамляе прэс-служба УКУ. Гэтае экуменічнае мерапрыемства адбылося 24 студзеня 2011 году ў капліцы Ўкраінскага каталіцкага ўніверсітэту.

Сустрэча была арганізавана Інстытутам экуменічных дасьледаваньняў УКУ і адбылася ў рамках Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў, які штогод ладзіцца 18-25 студзеня. Удзельнікі экуменічнай сустрэчы прынялі ўдзел у экуменічным малебне, паглядзелі сцэнку, якую падрыхтавалі студэнты УКУ, паслухалі хрысьціянскія сьпевы, а прадстаўнікі канфесіяў падзяліліся словам.

“Падзел паміж хрысьціянамі адкрыта супярэчыць волі Хрыста, — адзначыў пасьля сумеснай малітвы а. Кшыштаф Шэбля, прадстаўнік Рыма-Каталіцкай Царквы. — Гэты падзел адбыўся праз наш грэх і ганарлівасьць”. На думку кс. Кшыштафа Шэблі, еднасьць хрысьціянаў не азначае ліквідацыю канфесіяў: “Гаворка ідзе пра еднасьць у разнастайнасьці, у якой хрысьціянскія дэнамінацыі могуць дзяліцца багацьцем Літургіі, багаслоўскай спадчыны, бо праўда ёсьць адна”.

Айцец Васіль Саган, прадстаўнік Золачаўскага дэканату УАПЦ, распавёў пра сумесныя экуменічныя малітвы, якія ў Золачаве ладзяць з 1994 году: “Яны зьяўляюцца ўзорам хрысьціянскага духу і павагі да ўсіх хрысьціянаў”, — адзначыў прадстаўнік Украінскай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы.

Сымбалічна, піша прэс-служба УКУ, што экуменічная малітва за еднасьць адбывалася ў капліцы Ўкраінскага каталіцкага ўніверсітэту. “Тут намаляваны сьвятыя розных канфесіяў — гэта і праваслаўныя, і рыма-каталікі, і кананізаваныя Армянскай Царквы”, — адзначыў навуковы супрацоўнік Інстытута экуменічных дасьледаваньняў УКУ а. Раман Фігас. Таксама на сьценах храму мастачка Іванка Крып’якевич-Дымід распрацавала ўласны ўнікальны сюжэт. Акрамя выяваў мучанікаў і кананізаваных сьвятых, там намаляваныя паэты, мастакі, настаўнікі, якія праз сваё пакліканьне служылі Хрысту.

“Хрыстос на пачатку сваёй публічнай дзейнасьці робіць, здавалася б, парадаксальны крок — становіцца побач з грэшнікамі, хрысьціцца ў Ярдане — і так становіцца прыкладам для нас, — сказаў прысутным удзельнікам экуменічнага малебну духаўнік УКУ а. Ігар Пецюх (УГКЦ). — Мы будзем падзеленыя, пакуль кожны з нас ня будзе гатовы ісьці шляхам Яна і Ісуса на Ярдан, ісьці шляхам пакаяньня. Толькі праз пакаяньне мы можам ламаць гэтую сьцяну, якая нас разьядноўвае”.

І сёлетні дэвіз Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў, адзначае прэс-служба УКУ, таксама заклікае да перамяненьня: “Усе мы пераменімся перамогаю Госпада нашага Ісуса Хрыста (пар. 1 Кар 15, 51-58). Хрысьціяне з усяго сьвету разважалі над гэтай тэмай, зьвязанай з сілай веры ў Хрыста, якая здольная перамяняць, у прыватнасьці, паводле нашай малітвы за бачную еднасьць Царквы, Цела Хрыстова.

Экуменічны малебен ва Ўкраінскім каталіцкім універсітэце завершыўся малітвай “Ойча наш”, якой навучыў сваіх вучняў Ісус. Усе ўдзельнікі прамаўлялі яе разам, узяўшыся за рукі.

Фотарэпартаж з экуменічнай сустрэчы можна паглядзець на сайце УКУ.

Мілан Жуст: у экуменізьме трэба заўважаць маленькія крокі наперад

Wed, 25 Jan 2012 00:00:00 -0500

25.01.2012
Мілан Жуст: у экуменізьме трэба заўважаць маленькія крокі наперад
З нагоды Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў супрацоўнік Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў славенскі езуіт а. Мілан Жуст апублікаваў на старонках аднаго з студзеньскіх нумароў ватыканскай газеты “L’Osservatore Romano” свой штогадовы агляд экуменічных дачыненьняў з праваслаўнымі Цэрквамі славянскіх краінаў.

Айцец Мілан Жуст у сваім штогадовым дакладзе, які ён падае Папскай Радзе па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў, падсумоўваючы вынікі году ў дачыненьнях з супольнасьцямі ў славянскім сьвеце ў 2011 годзе, адзначае наступныя найбольш важныя падзеі.

У першую чаргу ён называе шматлікія сустрэчы з ярархамі Расейскай Праваслаўнай Царквы: у сакавіку мінулага году старшыня Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў кардынал Курт Кох наведаў Расею, дзе быў прыняты Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Кірылам і мітрапалітам Валакаламскім Іларыёнам, старшынём Аддзелу зьнешніх царкоўных сувязяў Маскоўскага Патрыярхату. У ходзе гутарак абодва бакі аднадушна адзначылі пазітыўнае разьвіцьцё праваслаўна-каталіцкіх адносінаў, нягледзячы на існуючыя цяжкасьці.

Вялікае значэньне на думку а. Мілана Жуста, мелі таксама сустрэчы з навучэнцамі і выкладчыкамі Маскоўскай духоўнай акадэміі, Сьвята-Ціханаўскага праваслаўнага ўніверсітэту і Агульнацаркоўнай асьпірантуры імя сьв. Кірылы і Мятода. У праваслаўных суразмоўцаў можна было заўважыць значны прагрэс у ведах пра Каталіцкую Царквы і шчырую цікавасьць да яе багаслоўяі ды іншых асьпектаў царкоўнага жыцьця, адзначае супрацоўнік ватыканскай дыкастэрыі.

Затым айцец Мілан Жуст піша пра візіт Мітрапаліта Іларыёна ў верасьні 2011 году ў Ватыкан і яго сустрэчу з Сьвятым Айцом. Праваслаўны мітрапаліт з Маскоўскага Патрыярхату і яго супрацоўнікі былі прынятыя таксама супрацоўнікамі Рымскай курыі. Мітрапаліт Іларыён стаў частым госьцем Каталіцкай Царквы, адзначае супрацоўнік Папскай Рады, пры чым ня толькі ў Італіі, але і ў іншых краінах. У час сваіх паездак ён імкнецца да кантактаў з каталікамі і прапануе розныя ініцыятывы для супрацоўніцтва.

У дачыненьнях з Украінскай Праваслаўнай Царквой Маскоўскага Патрыярхату айцец Жуст лічыць неабходным узгадаць пра сустрэчу ў Рыме 24 траўня з нагоды сьвяткаваньня 1150-й гадавіны знаходкі ў Крыму мошчаў сьв. Клімента I, папы, сьвятымі роўнаапостальнымі Кірылам і Мятодам. Старшыня Аддзелу зьнешніх царкоўных сувязяў УПЦ МП архіяпіскап Аляксандар (Драбінко) сустрэўся тады з Папам, а ў базыліцы Санта-Марыя-Маджорэ прайшла праваслаўная Літургія, на якой прысутнічалі шматлікія каталікі.

Па запрашэньні зьверхніка Беларускай Праваслаўнай Царквы Маскоўскага Патрыярхату мітрапаліта Філарэта ў лістападзе 2011 году старшыня Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў кардынал Курт Кох пабываў таксама ў Менску. На думку супрацоўніка Папскай Рады а. Мілана Жуста, восеньская каталіцка-праваслаўная канферэнцыя ў Менску, на якой выступіў з дакладам таксама і кардынал Курт Кох, стала адной з самых важных падзей мінулага году.

Напыканцы свайго агляду супрацоўнік Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў а. Мілан Жуст нагадвае таксама пра добрыя кантакты з Сербскай Праваслаўнай Царквой. У верасьні 2011 году супрацоўнікі Папскай Рады па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў прысутнічалі на біскупскай хіратоніі Патрыяршага вікарыя Сербскай Праваслаўнай Царквы Андрэя Ілерджы. З гэтай нагоды адбылася таксама сустрэча з Патрыярхам Ірынеем ды іншымі прадстаўнікамі Сербскай Праваслаўнай Царквы.

Айцец Жуст падкрэсьлівае, што апроч мерапрыемстваў, арганізаваных Папскай Радай па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў, разьвіваюцца шматлікія кантакты паміж католкіамі і праваслаўнымі на епархіяльным і мясцовым узроўнях. “Тое, што сапраўды важна ў адносінах да сутнасьці экуменізму - гэта ўнутранае ўзрастаньне”, , - падкрэсьлівае а. Жуст.

Славенскі сьвятар-езуіт нагадвае таксама словы праваслаўнага багаслова а. Паўла Фларэнскага, які лічыў, што адшуканьне еднасьці падзеленых хрысьціянаў можа стаць сапраўды выратавальным для ўсяго чалавецтва. Трэба “заўважаць маленькія крокі наперад і радавацца тым парасткам, якія паступова разьвіваюцца, і таму плёну, які абяцае даць багаты ўраджай у адпаведны час”, падкрэсьлівае супрацоўнік Папскай Рады па справах еднасьці хрысьціянаў, які адказвае за дачыненьні з хрысьціянскімі Цэрквамі ва Ўсходняй Еўропе і Грузіі.

Паводле AGNUZ і Ватыканскага радыё

У Кіеве розныя канфесіі аб’ядналіся ў малітве за еднасьць хрысьціянаў

Tue, 24 Jan 2012 00:00:00 -0500

24.01.2012
У Кіеве розныя канфесіі аб’ядналіся ў малітве за еднасьць хрысьціянаў

У грэка-каталіцкім храме сьвятога Васіля Вялікага ў Кіеве 22 студзеня 2012 году прадстаўнікі хрысьціянскіх Цэркваў Украіны сумесна маліліся за еднасьць хрысьціянаў.

У малітве прынялі ўдзел Вярхоўны Архібіскуп УГКЦ Сьвятаслаў (Шаўчук), біскуп-памочнік Кіеўскай архіяпархіі УГКЦ Ёсіф (Мілян), экзарх Адэска-Крымскі УГКЦ Васіль (Івасюк), Апостальскі нунцый ва Ўкраіне архібіскуп Томас Эдвард Галіксан, архібіскуп Кіеўска-Жытомірскай дыяцэзіі Рыма-Каталіцкай Царквы ва Ўкраіне Пётр Мальчук, духавенства Украінскай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату, Украінскай Аўтакевальнай Праваслаўнай Царквы, біскупы і пастары Нямецкай Евангелічна-Лютаранскай Царквы і прадстаўнікі Саюзу хрысьціян веры евангельскай Украіны (пяцідзясятнікі), у прыватнасьці, старшы біскуп ЦХВЕУ Міхаіл Паночка.

Падчас малітвы, зьвяртаючыся да прысутных, рыма-каталіцкі архібіскуп Пётр Мальчук зьвярнуў увагу на важнасьць еднасьці паміж хрысьціянамі. Параўноўваючы жыцьцё: агульнацаркоўнае, парафіяльнае і асабістае з “чоўнам”, рымска-каталіцкі ярарх адзначыў, што асноўнай перадумовай для знаходжаньня ў ім ёсьць Хрыстос, Які адзіны павінен кіраваць нашымі думкамі і нашымі ўчынкамі на шляху да будучай еднасьці паміж Цэрквамі.

Паводле інфармацыі сайту Камісіі хрысьціянскай еднасьці УГКЦ, сумесная малітва завяршылася зваротам да прысутных Першаярарха Ўкраінскай Грэка-Каталіцкай Царквы Сьвятаслава (Шаўчука). Зьверхнік УГКЦ адзначыў, што “калі чуем сёньня слова “еднасьць”, дык верым, што Ісус увайшоў у човен нашага жыцьця, а гэта значыць, што еднасьць паміж Цэрквамі не зьяўляецца толькі справай чалавечай, а справай Божай”.

Паводле RISU

Ад інфармаваньня да размовы

Tue, 24 Jan 2012 00:00:00 -0500

24.01.2012
Ад інфармаваньня да размовы

Архібіскуп Клаўдыё Марыя Чэльлі, старшыня Папскай Рады па сродках масавай камунікацыі, падкрэсьліў, што прысутнасьць каталікоў у Інтэрнэце мае надзвычай важнае значэньне для Царквы.

Ён адзначыў, што ў 2009 годзе прыкладна 440 мільёнаў каталікоў у той ці іншай ступені прысутнічалі ў сетцы Інтэрнэт.

Паводле інфармацыі L’Osservatore Romano, архібіскуп Чэльлі падкрэсьліў, што грамадзтва перайшло з “эпохі інфармацыі” ў “эпоху зносінаў”, дзе кантэнт становіцца аб’ектам дыялогу. Гаворачы пра сацыяльныя СМІ, архібіскуп Чэльлі адзначыў: “Мова зносінаў супольнасьцяў, іх разуменьне і бачаньне жыцьця зьяўляюцца вялікімі задачамі, якія стаяць перад тымі, хто хоча прысутнічаць у новым лічбавым сьвеце”.

Архібіскуп адзначыў важны ўклад Папаў Паўла VI, Яна Паўла II, а таксама Бенядыкта XVI у сьвет камунікацыяў і сказаў, што каталікі павінны прыняць гэты выклік і ўвайсьці ў гэты “двор язычнікаў”, дзе шмат хто ня ведае Бога.

Лекцыя Архібіскупа Чэльлі адбылася ва ўніверсітэце швайцарскага гораду Фрыбургу падчас сустрэчы, арганізаванай Канферэнцыяй біскупаў Швайцарыі і Швайцарскай Лігай Прэсы. Мерапрыемства было праведзена ў гонар 40-годдзя пастырскай інструкцыі па пытаньнях сродкаў масавай камунікацыі “Communio et Progressio”.

Паводле California Catholic Daily

Архібіскуп Воэлькі: мы павінны сумесна сьведчыць пра Хрыста

Mon, 23 Jan 2012 00:00:00 -0500

23.01.2012
Архібіскуп Воэлькі: мы павінны сумесна сьведчыць пра Хрыста

Архібіскуп Бярлінскі Райнэр Марыя Воэлькі сказаў у інтэрв’ю Ватыканскаму радыё, што толькі сумеснае сьведчаньне хрысьціянаў розных дэнамінацыяў можа быць знакам для загубленага грамадзтва. “Найлепшым прыкладам гэтага – сітуацыя ў Берліне, у якім хрысьціяне зьяўляюцца меншасьцю”, – сказаў нямецкі ярарх.

Архібіскуп Райнэр Марыя Воэлькі адзначыў, што Германія – гэта краіна ў якой пачалася Рэфармацыя і таму тут асабліва важным зьяўляецца экуменічны дыялог. Ён таксама падкрэсьліў, што на гэта часта зьвяртаюць увагу рыма-каталіцкі архібіскуп Роберт Цоліч, старшыня епіскапату Германіі і старшыня Лютэранскай Царквы пастар Ніколаўс Шнайдэр.

Паводле архібіскупа Бярлінскага дыялог паміж хрысьціянскімі канфесіямі – гэта перш за ўсё супольнае сьведчаньне там, дзе жывеш. “У Бярліне толькі 9% жыхароў зьяўляюцца католікамі, а 18% – гэта лютэране. На працягу шматлікіх гадоў тут існуе Экуменічная Рада, да якой належыць больш за 30ь хрысьціянскіх супольнасьцяў і канфесіяў”, - сказаў архібіскуп Воэлькі.

Ён адзначыў, што хрысьціяне могуць тут утрымацца толькі ў еднасьці. “Гэта ня значыць, што мы ня бачым таго, што нас падзяляе. Мы сьвядомыя розьніц, якія існуцюць паміж намі, але жадаем сумесна сьведчыць пра Хрыста ў нашым загубленым грамадзтве”, – сказаў архібіскуп Воэлькі.

Паводле Ватыканскага радыё

Экуменічны тыдзень: малітва ў Менску

Sun, 22 Jan 2012 00:00:00 -0500

22.01.2012
Экуменічны тыдзень: малітва ў Менску

21 студзеня 2012 году на экуменічную малітву ў менскім архікатэдральным касьцёле Найсьвяцейшай Панны Марыі сабраліся прадстаўнікі Рыма- і Грэка-Каталіцкай Царквы, Праваслаўнай, Лютаранскай Царквы, а таксама супрацоўнікі Біблейскага таварыства з пратэстанцкіх супольнасьцяў.

Сёлета больш за 100 краінаў сьвету прымаюць удзел у міжнародным экуменічным Тыдні малітваў за еднасьць хрысьціянаў, які штогод з 18 па 25 студзеня ладзіць Каталіцкая Царква.

Матэрыялы для 45-га Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў 2012 году ўпершыню былі падрыхтаваныя хрысьціянамі з Польшчы. У склад экуменічнай рэдакцыйнай групы, якая працавала над гэтымі тэкстамі, уваходзілі прадстаўнікі Рыма-Каталіцкай, Лютаранскай, Праваслаўнай Цэркваў, старакатолікі, а таксама прадстаўнікі розных пратэстанцкіх супольнасьцяў, якія дзейнічаюць у Польшчы. Тэмай сёлетняга экуменічнага тыдня сталі словы з 1-га Пасланьня апостала Паўла да Карынцянаў — “Перамененыя перамогай Ісуса Хрыста” (1 Кар 15, 51-58).

Экуменічная малітоўная сустрэча з удзелам прадстаўнікоў розных хрысьціянскіх канфесіяў адбылася ў Менску 21 студзеня 2012 году ў пяты раз, паведамляе пра яе беларускі каталіцкі партал Catholic.by.

Зьвяртаючыся да словаў Апостала народаў сьв. Паўла, прадстаўнік кожнай канфесіі казаў пра важнасьць падобных сустрэчаў і малітваў, бо яны зьяўляюцца спаўненьнем волі самога Ісуса Хрыста — каб усе былі адно. “Таму д’ябал баіцца такіх малітваў”, — заўважыў Старшыня Праўленьня Біблейскага таварыства ў Рэспубліцы Беларусь Герман Родаў.

“Сьвет слухае сьведкаў, а не настаўнікаў”, — аб гэтым нагадаў дапаможны біскуп Менска-Магілёўскай рыма-каталіцкай архідыяцэзіі Антнон Дзям’янка падчас сьв. Імшы, якая папярэднічала малітоўнай сустрэчы. Для таго, каб у сучасным сьвеце моцна і ўпэўнена сьведчыць пра Хрыста, неабходна быць адзінымі. Заданьне кожнага хрысьціяніна, як адзначыў ярарх, паказаць, што хрысьціянства — гэта тое, да чаго варта імкнуцца.

Паводле словаў біскупа Самастойнай евангельска-лютаранскай Царквы Ўладзіміра Меерсана, хрысьціянства можна ахарактарызаваць адным словам — любоў. Бо ўся яго сутнасьць заключаецца ў дзьвюх запаведзях любові — да Бога і бліжняга. “Мы ўсе — дзеці Божыя, таму давайце разумець, любіць і паважаць адно аднаго”, — адзначыў прадстаўнік Лютаранскай Царквы.

“Мы павінны перамяніцца, несьці сьвятло, добразычлівасьць, быць спакойнымі ў сэрцах і ня быць злымі, — адзначыў протаярэй Праваслаўнай Царквы айцец Аляксандар Шымбалёў. — Шмат залежыць ад нас. Таму будзем жа выконваць словы Сьвятога Пісаньня і станем «перамененымі перамогай Ісуса Хрыста»”.

“Перамагаць зло дабром, — падкрэсьліў протапрасьвітар Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы а. Яўген Усошын. — Дабром — значыць захоўваць супакой, ня помсьціць, рабіць учынкі міласэрнасьці і чыніць дабро, праяўляць клопат пра іншых”.

Напрыканцы малітоўнай сустрэчы Мітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч яшчэ раз нагадаў: “Бог перамог д’ябла — крыніцу падзелаў і непаразуменьняў, каб і мы маглі перамагаць падзелы”. Таксама рыма-каталіцкі ярарх адзначыў: “Дар еднасьці — гэта дар Сьвятога Духа, таму трэба маліцца, каб усе былі адно, умелі прасіць прабачэньня і прабачаць. “Каб усе былі адно” — гэта праграма жыцьця кожнага хрысьціяніна. Ісус захоўвае нас ад усялякага зла, трэба толькі адкрыць сваё сэрца на Яго”, — падкрэсьліў у сваёй прамове Мітрапаліт Кандрусевіч.

Малітоўная сустрэча завершылася сумеснай малітвай “Ойча наш”, якой навучыў сваіх вучняў Сам Ісус Хрыстос. Як сымбалічны знак у пацьверджаньне гатоўнасьці ісьці за Хрыстом, прадстаўнікі канфесіяў паклалі каля ясьляў з немаўляткам Ісусам жывую чырвоную ружу.

Эфіёпія: пасяджэньне каталіцка-праваслаўнай багаслоўскай камісіі

Wed, 18 Jan 2012 00:00:00 -0500

18.01.2012
Эфіёпія: пасяджэньне каталіцка-праваслаўнай багаслоўскай камісіі

16-23 студзеня ў эфіёпскай сталіцы Адыс-Абеба праходзіць пасяджэньне зьмешанай міжнароднай камісіі па пытаньнях тэалагічнага дыялогу паміж Каталіцкай Царквой і Ўсходнімі Праваслаўнымі Цэрквамі.

Каталіцкую дэлегацыю на форуме ўзначаліў кардынал Курт Кох, старшыня Папскай Рады спрыяньня хрысьціянскай еднасьці. Мерапрыемства праходзіць адначасова з Тыднем малітваў за еднасьць хрысьціянаў, які пройдзе 18-25 студзеня.

Кардынал Курт Кох заклікаў у гэты час асабліва задумацца над "экуменізмам мучанікаў", бо гэтая тэма, зьяўляецца асабліва актуальнай у сёньняшнім сьвеце. "Хрысьціяне павінны быць салідарныя з тымі, хто церпіць за веру і разам з імі абараняць свабоду спавяданьня веры", - адзначыў ярарх.

Зьмешаная камісія па пытаньнях тэалагічнага дыялогу паміж Каталіцкай Царквой і Ўсходнімі Праваслаўнымі Цэрквамі была створана ў студзені 2003 г. па ініцыятыве Папскай Рады спрыяньня хрысьціянскай еднасьці і кіраўніцтва некаторых Праваслаўных Цэркваў: Сірыйскай, Копцкай, Сірыйска-Праваслаўнай, Армянскай Апостальскай, Эфіёпскай, Эрытрэйскай і Сірыйска-Маланкарскай.

Паводле: “Католицький оглядач”

Свабода ня можа быць без духоўнасьці

Sat, 07 Jan 2012 00:00:00 -0500

07.01.2012
Свабода ня можа быць без духоўнасьці

Архібіскуп Клаўдыё Гуджароцьці, Апостальскі нунцый у Беларусі адзначыў 5 студзеня 10-гадовы юбілей біскупскага пасьвячэньня. У інтэрв’ю журналістам Ватыканскага радыё ярарх узгадаў падзеі 10-гадовай даўніны, а таксама падзяліўся першымі ўражаньнямі ад служэньня ў Беларусі.

“Я шчасьлівы адзначаць 10-годдзе майго біскупскага пасьвячэньня ў Беларусі. Я памятаю гэты сьвяты дзень, калі бл. Ян Павел ІІ усклаў на мяне рукі ў базыліцы сьв. Пятра. Дагэтуль адчуваю на маім твары яго пяшчотны дотык пасьля цырымоніі.

Я імкнуўся сьведчыць аб любові Божай і прысутнасьці Папы там, дзе правёў гэтыя 10 гадоў, і прашу мне дараваць за ўсе тыя выпадкі, калі ня здолеў сьведчыць гэта на той вышыні, якой хацеў ад мяне Бог.

Калі прыехаў у Беларусь, я наведаў усе каталіцкія япархіі і сустрэўся з грэка-каталіцкай супольнасьцю. Сьвятары, дыяканы і манахі тут моляцца, медытуюць, працуюць. Гэтая Царква – маладая, дынамічная, жывая”, – сказаў архібіскуп Гуджароцьці.

Узгадваючы вялікую міжнародную канферэнцыю, прысьвечаную каталіцка-праваслаўнаму дыялогу, што прайшла восеньню ў Менску і выпала як раз на пачатак служэньня архібіскупа Клаўдыё Гуджароцьці ў Беларусі, ён адзначыў: “Канферэнцыя была знакам таго, як можна і трэба разам сьведчыць пра Хрыста. Таксама кардынал Кох, удзельнік сустрэчы, быў вельмі ўражаны кліматам сяброўскіх стасункаў і расказаў аб гэтым Папе. Вельмі сымбалічным жэстам можна лічыць “Рэквіем” Моцарта ў Дзяржфілармоніі, які Мітрапаліт Філарэт пажадаў прысьвяціць памяці кардынала Казіміра Сьвёнтка. Гэта вельмі высокі і тонкі жэст пашаны”.

У інтэрв’ю беларускай рэдакцыі Ватыканскага радыё Апостальскі нунцый закрануў таксама праблему змаганьня супраць таталітарызму, за свабоду і высокія ідэалы: “Разбурэньня “жалезнай завесы” чакалі са стойкасьцю вялікія людзі. Як нам заўсёды нагадвае Папа Бенядыкт XVI, недастаткова ствараць арганізацыі для ажыцьцяўленьня мары. Цяпер многія згубілі нават сьмеласьць марыць і змагацца за ідэалы: паважаць кожнага чалавека і цэлыя народы з іх адметнасьцямі, сьпецыфікай і культурай. Многія згубілі сьмеласьць высокага палёту, ахвярнасьць – асабістую і калектыўную. І, такім чынам, мы не памножылі свабоду, а таксама і згубілі многія нашыя матэрыяльныя даброты. Свабода бяз духоўнасьці – гэта маска”.

Што да сваіх першых кантактаў з сьвецкімі ўладамі і прадстаўнікамі Праваслаўнай Царквы, архібіскуп Гуджароцьці адзначыў наступнае: “Я меў у Беларусі вельмі цікавыя сустрэчы з прадстаўнікамі сьвецкай улады і праваслаўнымі лідарамі. Цяпер чакаю сьвяткаваньня праваслаўнага Раства, каб паяднацца таксама з праваслаўнымі Беларусі ад імя Сьвятога Айца на сьвяце падзякі”.

А свае ўражаньні ад Беларусі Апостальскі нунцый падсумаваў так: “Вы, беларусы, цудоўны народ!”

Паводле Ватыканскага радыё

Архібіскуп Гуджароцьці на 10-годдзе сваёй хіратоніі: вялікая радасьць служыць народу, які напоўнены любоўю

Sat, 07 Jan 2012 00:00:00 -0500

07.01.2012
Архібіскуп Гуджароцьці на 10-годдзе сваёй хіратоніі: вялікая радасьць служыць народу, які напоўнены любоўю

5 студзеня 2012 году ў менскім касьцёле сьв. Сымона і Алены адбылася літургія з нагоды 10-годдзя біскупскай хіратоніі Апостальскага нунцыя ў Беларусі архібіскупа Клаўдыё Гуджароцьці. Разам з юбілярам маліліся ўсе беларускія біскупы, Апостальскі Візітатар для грэка-католікаў у Беларусі архімандрыт Сяргей Гаек і шматлікія сьвятары абодвух абрадаў.

Гамілію прамовіў Мітрапаліт Кандрусевіч, у якой нагадаў, што біскуп пакліканы кіраваць даручанай яму Царквой, абвяшчаць Евангельле, а таксама быць вартаўніком веры і літургіі. Рыма-каталіцкі архіпастыр, кажучы пра служэньне юбіляра, адзначыў, што за два месяцы яго знаходжаньня ў Беларусі яго вельмі палюбіла каталіцкая супольнасьць нашай краіны.

Мітрапаліт Кандрусевіч падзякаваў архібіскупу Клаўдыё Гуджароцьці за яго адкрытасьць, бадзёрасьць, гумар, маладосьць і за імпульс, які ён дае беларускаму народу.

Мінула 10 гадоў з дня біскупскага пасьвячэньня Клаўдыё Гуджароцьці. Сьвяткаваньне гэтай даты мімаволі скіроўвае яго ў той памятны дзень. “Гэта была раніца, калі я адчуваў сябе ў руках Госпада”, — прыгадаў юбіляр словы бл. Маці Тэрэзы, кажучы пра пачатак свайго служэньня.

Памяць пра “далікатны дотык” Яна Паўла ІІ падчас біскупскай хіратоніі ярарх пранясе праз усё сваё жыцьцё. Тады Папа ўсклаў на яго толькі адну руку, бо другою ўжо мусіў трымацца за крэсла. Яшчэ жывыя ў памяці архібіскупа Гуджароцьці размовы з Янам Паўлам ІІ.

Сярод мноства словаў удзячнасьці архібіскупа Гуджароцьці былі і словы падзякі Сьвятому Айцу, які пажадаў накіраваць яго ў Беларусь, дзе ён сустрэў “выключны народ”, “напоўнены любоўю”, “народ, які не хацеў паміраць, калі яго забівалі”, “народ, які заўсёды меў сваё імя — беларусы”. Ярарх заклікаў каталіцкую супольнасьць Беларусі даваць сьведчаньне любові, тады іншыя, як ён адзначыў, таксама адкажуць любоўю.

Напрыканцы Апостальскі нунцый падкрэсьліў, што Царкву нельга зьнішчыць. Яе могуць прынізіць, растаптаць, прадаць... Але “Царква — гэта Цела Хрыста. І праз тры дні Ён уваскрэсьне”.

Паводле Catholic.by

Экзарх Антон Неманцэвіч – узор вернасьці Царкве

Fri, 06 Jan 2012 00:00:00 -0500

06.01.2012
Экзарх Антон Неманцэвіч – узор вернасьці Царкве

6 студзеня 1943 году, у менскай турме СД закончыў сваё зямное жыцьцё а. Антон Неманцэвіч, Экзарх беларускіх усходніх католікаў. З гэтай нагоды Апостальскі Візітатар Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы Архімандрыт Сяргей (Гаек) заклікаў сьвятароў і вернікаў асабліва ўзгадаць яго падчас малітваў.

Архімандрыт Сяргей напісаў у сваім звароце: “6 студзеня мы ўзгадваем вялікага праведніка і мучаніка Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы. Ён усё сваё жыцьцё быў верны Хрысту ўва ўсіх цяжкіх абставінах. Пакідаючы гэты сьвет у сьвята Богазьяўленьня, ён сапраўды аб’явіў нам Бога ўсім сваім жыцьцём і мучаніцкай сьмерцю.

Для нас гэта дзень малітвы за дар вернасьці навучаньню Каталіцкай Царквы, яе дысцыпліне і ўсходняй літургічнай традыцыі.

Усім вам перадаю асаблівае блаславеньне Апостальскага нунцыя Ўладыкі Клаўдзія (Гуджароцьці) на гэты подзьвіг вернасьці”.

Апостальскі Візітатар БГКЦ заклікаў узгадаць Сьвятамучаніка Экзарха Антона Неманцэвіча ў літургічнай малітве Царквы ў сьвята Богазьяўленьня і ў найбліжэйшую нядзелю – 8 студзеня 2012 году.

Хор «Прасфара» запрашае на калядны канцэрт

Thu, 05 Jan 2012 00:00:00 -0500

05.01.2012
Хор «Прасфара» запрашае на калядны канцэрт

У нядзелю, 8 студзеня 2012 году хор «Прасфара» менскай грэка-каталіцкай парафіі Сьвятога і праведнага Язэпа запрашае на Калядны канцэрт. Сёлета хору спаўняецца 5 гадоў.

Калядны канцэрт распачнецца ў 11.30, адразу пасьля Боскай літургіі на 10.00 гадз.

Грэка-каталіцкі Цэнтар сьвятога Язэпа знаходзіцца па адрасе: г. Менск, вул. Арджанікідзэ, 6.